Archive for Ιανουαρίου, 2010

Το είδαμε και αυτό κυρίες και κύριοι. Ένα ζευγάρι παπούτσια κρεμασμένο από καλώδιο ΔΕΗ ή ΟΤΕ που καταλήγει στο δημαρχιακό μέγαρο του Δήμου Κερκυραίων…

Πληροφορίες λένε πως το συγκεκριμένο ζευγάρι παπουτσιών ανήκει στον «Καλλικράτη» ο οποίος κατατρομαγμένος και απογοητευμένος από την φοβερά εχθρική συμπεριφορά μεγάλου μέρους του δημοτικού συμβουλίου προς το μέρος του προσπάθησε να διαφύγει από την οροφή του κτιρίου κάνοντας τον ακροβάτη…

Πληροφορίες επίσης λένε πως η επίθεση προς τον Καλλικράτη έγινε διότι κάποιοι άχρηστοι  μπάστακες του τοπικού πολιτικού βίου που περιορίζονται σε ρητορίες και λόγια ενοχλήθηκαν από τις προτάσεις του «Καλλικράτη» με αποτέλεσμα να προσπαθήσουν να τον ξυλοκοπήσουν. Εκείνος τότε προσπάθησε να ξεφύγει και ορίστε τα αποτελέσματα:

Α βρε Καλλικράτη. Δεν καταλαβαίνεις; Όταν ο άλλος επανεκλέγεται τόσα χρόνια και έχει κάνει τα «κονέ» του από ‘δω και από κει,έχει τους ρουφιάνους του έχει την περιοχή του ρε παιδί μου και το μόνο που ξέρει να κάνει τόσα χρόνια είναι να μιλάει με ωραία και παχιά λόγια και να μην κάνει τίποτα για τον τόπο του παρά μόνο να βολέβει τον εαυτούλη του και την ομάδα του και τα συμφέροντα της τότε τι έρχεσαι και προτείνεις αλλαγές συνόρων κλπ.Που να τρέχει ο άλλος τώρα να βρίσκει καινούργιους ρουφιάνους,καινούργια πατήματα,άλλες μοιρασιές…αφού η εξουσία στην Κέρκυρα έτσι ασκείται. Δεν ήξερες, δεν ρώταγες; Πάλι καλά που δεν έπαθες ηλεκτροπληξία στα καλώδια…

Αχ, πάω στην λαϊκή τώρα να αναπνέυσω λίγο καθαρό αέρα γιατί με στεναχώρησες.

Ζήτω η αξιοκρατία (ποια;), ζήτω το υφάκι, ζήτω οι πεζοαυτοκινητοποδηλατόδρομοι! (Το επόμενο θέμα μας…)

Ακολουθεί «ποίημα» που μας έστειλαν με αφορμή την φωτογραφία:

Η τραγωδία του αϊτινού λαού μάς συγκλονίζει όλους!

Ιδιαίτερα, όμως, οι Έλληνες έχουμε ένα χρέος παραπάνω:

Η μικρή και φτωχή αυτή χώρα είναι η πρώτη που αναγνώρισε την Ελληνική Επανάσταση του 1821 διά του Προέδρου της Μπόγιερ:

«Το πρώτο κράτος που αναγνώρισε την ελληνική επανάσταση επίσημα ήταν η Αϊτή, ο Boyer έστειλε στις 15.01.1822 έγγραφο στην ελληνική επιτροπή του Παρισιού απαντώντας στην αίτηση των Κοραή, Πίκκολου και Βογορίδη, στο οποίο ανάγγελλε την αναγνώριση της ελληνικής προσωρινής διοίκησης και ευχόταν την νίκη της επανάστασης». (Τάσος Βουρνάς, Ιστορία της Νεώτερης Ελλάδας, Αθήνα, εκδ. Τολίδης, σελ. 94.)

Μάλιστα, μόλις που τελείωσε τον δικό της απελευθερωτικό πόλεμο εναντίον των Γάλλων αποικιοκρατών, κατεστραμμένη οικονομικά, και έστειλε στο Παρίσι, στον ΑΔΑΜΑΝΤΙΟ ΚΟΡΑΗ,25 τόνους καφέ να εκποιηθούν, για να αγορασθούν όπλα για τον δικό μας αγώνα.

Επίσης, έστειλε 100 εθελοντές, στρατιώτες,να πολεμήσουν στο πλευρό των Ελλήνων, αν και δεν έφτασαν ποτέ, αφού πιθανόν σφαγιάστηκαν από Γάλλους .

Πόσοι Έλληνες τα γνωρίζουμε αυτά;

Ας τους θυμηθούμε

τουλάχιστον τώρα!

Προξενείο Αϊτής:

οδός Βασ. Σοφίας 26-28, Μαρούσι

Τηλ.  210 6123014  210 6123014

Μόνος εναντίον όλων των ανοιχτομάτηδων.

Τελευταία ελπίδα του ο συνήγορος του πολίτη

Η τήρηση των στοιχειωδών κανόνων νομιμότητας στην χώρα των νεοελλήνων συνιστά μάλλον εξαίρεση. Οι κάθε λογής ανοιχτομάτηδες ακατάπαυστα αναζητούν και κατά κανόνα βρίσκουν τους τρόπους να επιβάλλουν το “δίκαιο” των συμφερόντων τους έναντι του συμβατικού κατά συνθήκην ισχύοντος δικαίου. Απέναντί τους κάποιοι (ολίγοι) που ακολουθούν την νόμιμη οδό προάσπισης του δικαίου τους, επιμένοντας να πιστεύουν ότι η δικαιοσύνη είναι τυφλή.

Ο πρωταγωνιστής της ιστορίας μας οικονομολόγος κύριος Σπύρος Σκορδίλης  είναι τυφλός. Προ δύο δεκαετιών
κληρονόμησε από την μάνα του αγροτεμάχιο 665 τ. μ. στην περιοχή Παγκρατέϊκα του Δήμου Κέρκυρας, δίχως πρόσβαση σε δρόμο, απ’ αυτά που συνηθίζεται στην καθομιλουμένη να αποκαλούνται “τυφλά”. Με την δημιουργία σχεδίου πόλεως προ τετραετίας το οικόπεδό του έγινε 528 τ.μ. και απέκτησε το δικαίωμα να “βλέπει” σε δρόμο.

Πρώτος και καλύτερος – κυριολεκτικά – ο νομοταγής Σ.Σ. έσπευσε να πληρώσει τις εισφορές του το 2006, χρονιά που το οικόπεδο ενετάχθη στο σχέδιο πόλης. Δεν είχε προβλεφτεί καν κωδικός για τα χρήματα (12000€) που έπρεπε να καταβάλει στον Δήμο Κέρκυρας, δημιουργήθηκε άρον άρον για να εισπραχτούν! Πλήρωσε κατόπιν και τα λοιπά (εισφορές προς γείτονες, προσκυρώσεις) που εκ του νόμου όφειλε, 52000€ στο σύνολο. Τελειώνοντας με τα νόμιμα “χαράτσια” ο Σ.Σ. αρχές του φετινού Καλοκαιριού, πίστεψε ότι η ώρα είχε φτάσει για να αξιοποιήσει το οικόπεδό του. Δεν πέρναγε καν απ’ το μυαλό του, αδυνατούσε να φανταστεί ότι τον “δρόμο του” θα έφραζαν οι … ανοιχτομάτηδες συμπατριώτες του.

Μπροστά, λοιπόν, απ’ το οικόπεδο, εκεί που προβλέπεται η διάνοιξη του δρόμου, αυθαίρετα εγκαταστάθηκε στέγαστρο, εντος του οποίου περήφανα ξεκουράζεται φορτηγό μεταφορών τοπικού εργολάβου. Αναυδος από την κακοήθεια ο Σ.Σ. υποχρεώθηκε –καταρχάς – σε παρακλήσεις. Δεν απέδωσαν, αντίθετα εξαγρίωσαν τον αυθαίρετο
παραβιαστή που αντεπετέθηκε με απειλές και ύβρεις. Οχι μόνος του, αλλά έχοντας στο πλευρό του συμμάχους και τις “αρμόδιες” του δήμου υπηρεσίες (σύνηθες για τους εργολάβους, δε νομίζετε;) που επί βδομάδες παραπέμπουν τον Σ.Σ. από γραφείο σε γραφείο. Ουδέν πρόβλημα, λοιπόν, για τις ίδιες “αρμόδιες” υπηρεσίες που προηγουμένως είχαν εισπράξει τα νόμιμα χαράτσια, να απαξιώσουν δια των μετέπειτα πράξεων και παραλείψεών τους το δίκαιο αυτού που τα κατέβαλε!

Οι περισσότεροι στην θέση του κυρίου Σκορδίλη θα είχαν αποκάμει και θα τα είχαν παρατήσει. Ο τυφλός συμπατριώτης μας αποδείχτηκε εξαίρεση του κανόνα , δεν το έβαλε κάτω. Εξοργισμένος αλλά και χειραφετημένος συνάμα απ’ την μακρά κοροϊδία διεκδικεί πλέον το (αυτονόητο) δίκιο του μέσω του Συνηγόρου του Πολίτη.
Και με νόημα δηλώνει ότι “η διαφθορά των ανοιχτομάτηδων σε τούτη την χώρα κυριαρχεί μόνο όσο οι άλλοι παριστάνουμε ότι δεν βλέπουμε, μόνο όσο η ανοχή μας το επιτρέπει ”. Μεγάλη κουβέντα, μένει στην περίπτωσή του (με τι πιθανότητες άραγες;) να δικαιωθεί και στην πράξη…

«ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΥΝΗΓΟΡΟ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ 10/12/09

Σπύρος Σκορδίλης
*********, **********
Τ.Κ ********
Τηλ: **********, *************
Email: *******************

Θέμα: Άρνηση και παρελκυστική τακτική από την πολεοδομία του δήμου Κερκυραίων.

Αγαπητέ συνήγορε, το 2006 οπότε και ολοκληρώθηκε η πράξη εφαρμογής στην περιοχή
Παγκρατεϊκα του δήμου Κερκυραίων, προσήλθα στον δήμο και αυτοβούλως πλήρωσα το ποσό
των 12.000 ευρώ, εισφορά μου προς αυτόν.

Κατόπιν ταχτοποίησα και τις οφειλές μου προς τρίτους, έχοντας καταβάλει συνολικά το
ποσόν των 52.000 ευρώ. Στα τέλη Οκτωβρίου προσήλθα στην ιδιοκτησία μου και
διαπίστωσα ότι δεν υπάρχει πρόσβαση σε αυτήν, παρά μόνον από αέρος.

Στις 3/11/2009 υπέβαλα στις τεχνικές υπηρεσίες του δήμου την με αριθμό πρωτόκολλου
3814 αίτηση μου ζητώντας να διανοιχτεί η πρόσβαση στην ιδιοκτησία μου. Πληροφορήθηκα
ότι το θέμα το είχε χρεωθεί ο μηχανικός κ. Γιαννούσης. Ανέμενα την πραγματογνωμοσύνη
του, όταν πληροφορήθηκα πως του αφαιρέθηκε ο φάκελος με εντολή της διευθύντριας κ.
Αρβανιτάκη και δόθηκε στην ΕΠΠΑ. Συνομίλησα με την κ. Παπαηλία η οποία μου είπε πως
«κακώς εστάλη σε αυτούς το θέμα και ότι αρμόδια είναι η τεχνική υπηρεσία του δήμου
και πως αυτό είναι παράλογο», προς τούτο μου είπε πως «θα κάνει εσωτερική
αλληλογραφία, για να φύγει από την ίδια κάθε ευθύνη».

Κατόπιν επικοινώνησα με τη κ. Αρβανιτάκη στην οποία εξιστόρησα το πρόβλημα μου,
χωρίς όμως εκείνη να αιτιολογήσει για ποιο λόγο αφαίρεσε την υπόθεση από τον κ.
Γιαννούση, παρά τις συνεχείς ερωτήσεις που τις έθετα εγώ.

Με διαβεβαίωσε πως το θέμα μου θα ταχτοποιηθεί. Όμως ο χρόνος τακτοποίησης του
εξαρτιόταν από την εργολαβία που θα γινόταν απροσδιόριστο πότε. Γι αυτό και της είπα
πως θα αναλάβω εγώ το κόστος. Η συζήτηση αυτή έγινε την Τρίτη 1/12/2009.

Στις 4/12/2009 υπέβαλα την με αριθ. πρωτόκολλου 4157 συμπληρωματική αίτηση την οποία
σας επισυνάπτω. Στις 7 και στης 8/12/2009 προσπάθησα να μιλήσω τηλεφωνικώς με την κ.
Αρβανιτάκη και παρόλο που τηλεφωνούσα σχεδόν ανά εικοσάλεπτο κάνεις δεν απαντούσε
στο τηλέφωνο, (κατοικώ στην Αθήνα). Στις 9/12/2009 τηλεφώνησα σε διπλανό γραφείο και
μίλησα με την κ. Σαλβάνου η οποία μου είπε πως η κα Αρβανιτάκη και τις δυο
προηγούμενες μέρες βρισκόταν στο γραφείο της. Της ζήτησα να της μεταφέρει ότι την
αναζητώ και σημείωσε και τα τηλέφωνα μου. Μάταια όμως περίμενα. Η κα Σαλβάνου με
διαβεβαίωσε σε επόμενο τηλεφώνημα πως της το μετέφερε.

Αγαπητέ συνήγορε, όπως είναι αντιληπτό αγνοούμαι και εμπαίζομαι από μια δημόσια
υπηρεσία. Παρακαλώ να παρέμβετε για την αποκατάσταση του δικαίου.

Με εκτίμηση,
Σπύρος Σκορδίλης»

Δημοσιεύεται κατόπιν άδειας.
Άυπνοι Κερκυραίοι Πετεγολάρουν στο Facebook.

«..βαρέθηκα τσου αιρετούς και τσου διορισμένους

που είτε έτσι είτε αλλιώς μας έχουνε χεσμένους….

…και απορώ και εξίσταμαι πώς έχουμε επιτρέψει

να μασε κουμαντάρουνε ακόμα και τη σκέψη…

μη σας φανεί παράξενο, τέλεια μην απορείτε

αν κάποια μέρα έρθετε κι εδώθε δε μας βρείτε…….

…γιατί δεν πρέπει να μιλείς όσα κι αν έχεις πάθει,

τι γένεσαι δυσάρεστος, στο μάτι τους αγκάθι…

…κάμαμε παρτσινέβελους που μόνο μέλημά τους

είναι να δικαιολογούν την ανεπάρκειά τους…

…και για τσι μαλθακίες τους πάντα ένας άλλος φταίει….

μ’ εφτά μασέλες μασουλάν ……. σ’ εμάς μένουν τα χρέη….

νταρώνονται, κορδώνονται και φούμαρα μας τάζουν….

.. και δυό γαϊδάρωνε άχυρα δεν ξέρουν να μοιράζουν…

θαρρείς και το κεφάλι τους το βάνουνε εις την πρίζα

μόνε άμα λάχει λαμογιά να πάρουν καμμιά μίζα…

φτυχεία και διπλώματα, κονκάρδες και βραβεία

βάλτε τα εκεί που ξέρετε… για μας δεν πιάνουν μία!!!

τα ΝΟΥΜΕΡΑ!.. για νούμερα και εμας μας εμπατάρουν,

και η έγνοια τους η μοναχή, όλα να μας τα πάρουν…

εκαταντήσαν τη ΖΩΗ είδος πολυτελείας…

μονάχα ΕΠΙΒΙΩΣΗ και κείνη μετά βίας…

μα αν ο μάτις θόλωσε μ’ εούτα οπού γλέπει

τόμου ρεπάρει το νιονιό, γοδέρει ότι του πρέπει…

άδεια άνευ αποδοχών δώσαμε στο τσερβέλο,

για τούτο και το σύστημα κατάντησε μπουρδέλο….

κι εμείς τσου κογιονάραμε που λέγαν οι »φευγάτοι»’:

<<αν χέσουμε εις το πέλαο, το βρίσκουμε στ’ αλάτι>>….

..σας λέει ένας ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ότι η ΕΥΦΥΪΑ,

μάγκες, δεν είναι αρκετή χώρια από τη ΣΟΦΙΑ…

σκεφτείτε, ορέ, τα τζόβενα που προσεχώς σαν δούνε

το χάλι που τσου φτιάκαμε, δικαίως θα μας φτιούνε…

τόμου και θέλουμε αλλαή που νά ‘ναι για καλού μας,

πρέπει να τραβετζάρουμε τσι τάρες του μυαλού μας….

είτε τα κομματόσκυλα, είτε οι αιρετοί,

παράταιρη τη βρίσκουνε τη λέξη ΑΡΕΤΗ!»