Archive for the ‘Κέρκυρα S.O.S’ Category

Λάβαμε το παρακάτω από την «Περιβαλλόντική Παρέμβαση η Αντινιώτη»:

«Ποδηλατοδρόμοι

Χαράς ευαγγέλια οι ποδηλατοδρόμοι για τους λάτρεις του ποδηλάτου. Μάλιστα κάποιοι απ’ αυτούς πιστεύουν ότι έρχονται τα ποδήλατα για να διώξουν τα αυτοκίνητα. Βλέπουν τους κερκυραίους να καταργούν οσονούπω τα αυτοκίνητα και να εξυπηρετούνται με ποδήλατα. Τις μαντουκιώτισσες π. χ. να ανεβαίνουν, ορθοπεταλιά, τη τάφρο του Φρουρίου για να πάνε στη Λαϊκή Αγορά. Τις γιαγιάδες και τους παππούδες των προαστίων να κάνουν κόντρες και σούζες με τα ποδήλατα στους δρόμους και να μπαίνουν αεράτοι στη πόλη. Τις νοικοκυρές από το Τένις να καβαλούν το ποδήλατό τους και να πηγαίνουν στα Σούπερ Μάρκετ στο Σολάρι. Τους συνταξιούχους, τους άρρωστους και τους τροφίμους των ΚΑΠΗ να πηγαίνουν στο ΙΚΑ με ποδήλατο. Τους ιδιοκτήτες των μηχανουργείων της παραλιακής να μεταφέρουν με ποδήλατα τις μηχανές των καϊκιών…

Καιρός να σοβαρευτούμε. Λίγος ρεαλισμός δεν βλάπτει. Ποιος δεν θα ήθελε να απαλλαγεί η Πόλη από τα αυτοκίνητα, κυρίως όσοι από μας παίρνουν δημοσίως και επωνύμως θέση (και όχι με ψευδώνυμα) αγωνιζόμενοι για τη διάσωση του φυσικού περιβάλλοντος, της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και της ποιότητας ζωής. Κυρίως εμείς που ευτυχίσαμε στα παιδικά μας χρόνια να βιώσουμε τη πόλη χωρίς ΟΥΤΕ ΕΝΑ ιδιωτικό αυτοκίνητο! Όταν δεν είχε ακόμη εισαχθεί ο όρος Ι. Χ. στο λεξιλόγιό μας, και βλέποντας σιγά – σιγά κάποιους να αποκτούν αυτοκίνητο, λέγαμε ότι αυτοί έχουν δικό τους «ταξί», ενώ οι ταξιτζήδες φώναζαν ότι θα χάσουν το ψωμί τους! Κύλησε, όμως, έκτοτε πολύ νερό στο μύλο της ανάπτυξης και της γιγάντωσης της πόλης, βιώσαμε φαινόμενα αυθαιρεσίας και ασυδοσίας, νεοπλουτισμού και ωχαδερφισμού, και ενώ δημιουργήθηκαν άρδην νέα δεδομένα, η πόλη μπήκε στον αυτόματο πιλότο της ολιγωρίας και της απραξίας για μισό αιώνα.

Ανίκανοι όσοι μας διοίκησαν και μας διοικούν να εξασφαλίσουν περιφερειακούς δρόμους και parking, δεν παραμένουν μόνον απλοί θεατές μπροστά στις ασφυκτικές κυκλοφοριακές συνθήκες που επικρατούν στη πόλη, αλλά όταν παρεμβαίνουν επιδεινώνουν ακόμη περισσότερο τη κατάσταση. Βλέπουμε π. χ. τώρα τη παραφροσύνη, να μη νοιάζονται να βρουν λύση, και να στενεύουν, χάριν των ποδηλατοδρόμων, κατά 1,5 μέτρα τις ήδη στενές νευραλγικές αρτηρίες της πόλης. Έλεος!

Δεν ενοχλεί το ποδήλατο. Ενοχλεί η θηλιά στο λαιμό αυτής της πόλης που σφίγγει ολοένα περισσότερο.

Το Parking του Σαρόκου.

Ακόμη ένα θέατρο του παραλόγου σε όλο του το μεγαλείο, αποτελεί η υποτιθέμενη προσπάθεια αποκέντρωσης των αυτοκινήτων με ταυτόχρονη δημιουργία χώρου στάθμευσης στο κέντρο της πόλης!

Αν ο διάολος τους φωτίσει και υλοποιήσουν τα σχέδιά τους, αρχίζοντας το Parking του Σαρόκου, θα παραλύσουν κυριολεκτικά την πόλη για μια δεκαετία (και βάλε) με ένα εργοτάξιο μεγάλης κλίμακας στη καρδιά της, το οποίο όχι μόνον δεν λύνει το πρόβλημα αλλά το μεγεθύνει.

Διότι πέραν των προαναφερομένων, αφενός οι προβλεπόμενες διακόσιες θέσεις στάθμευσης είναι πολύ πιθανόν να διατεθούν, με τον γνωστό τρόπο, σε «ημετέρους» ή να  χρονομισθωθούν στους περιοίκους, αφετέρου σε κάθε περίπτωση το μποτιλιάρισμα στην είσοδο του Parking δεν θα αποφεύγεται, με ό,τι αυτό σημαίνει για τον κεντρικότερο κόμβο της πόλης. Ενώ βέβαια, οι δύο λωρίδες των παρκαρισμένων Ι. Χ. σε καθημερινή βάση στις δύο πλευρές της  παραλιακής της Γαρίτσας που φθάνουν μέχρι τον Ανεμόμυλο, δεν πρόκειται να κοντύνουν.

Υπηρετείται εν προκειμένω το δημόσιο συμφέρον, η ίδια η πόλη, ή τα συνήθη πια εργολαβικά συμφέροντα και όχι μόνο;

Η Μαρίνα στη Σπηλιά

«Λάβρος κατά πάντων ο Μικάλεφ για την καθυστέρηση του φορέα» είναι ο τίτλος

δημοσιεύματος κερκυραϊκής εφημερίδας που συμπεριλαμβάνει αυτούσιο το σχετικό κείμενο, το οποίο διένειμε στα ΜΜΕ και υπογράφει ο ίδιος ο Δήμαρχος Κερκυραίων.

Ενόψει της επίσκεψής του την Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου στο γραφείο της Υφυπουργού Άντζελας Γκερέκου, τα βάζει με το Υπουργείο Πολιτισμού που του στέρησε έως σήμερα τον Φορέα Διαχείρισης για την ενταγμένη Παλιά Πόλη στον Κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Unesco.

Γνωρίζοντας σίγουρα τι θα ακούσει εκεί που θα πάει και αποφεύγοντας επιμελώς να αναφερθεί στην Άντζελα, επιδιώκει να μετατοπίσει τις μεγάλες του ευθύνες για την παντελή του απραξία σε σχέση με τη προστασία της Παλιάς Πόλης και την συγκάλυψη των αυθαιρεσιών στο Παλιό Λιμάνι. Λες και ελλείψει Φορέα Διαχείρισης, με  Unesco  ή χωρίς, ένας Δήμαρχος δεν έχει εκ του Νόμου καθήκον να προστατεύει έτσι κι αλλιώς τα ιστορικά και διατηρητέα μνημεία της πόλης του, την ίδια τη πόλη.

Έχει λόγο εν προκειμένω – και βαρύνοντα μάλιστα – ο υπογράφων, ένας απλός ενεργός πολίτης, και δεν έχει καθόλου λόγο ο Δήμαρχος;

Και τώρα που το ιστορικό διατηρητέο μνημείο έχει πληγεί ανεπανόρθωτα, τώρα που ο κίνδυνος απένταξης από την Unesco είναι πλέον ορατός, να τον κάνει τι τον Φορέα Διαχείρισης;

Όμως το θέατρο του παραλόγου έχει κι άλλες παραμέτρους. Σχεδίασαν και άρχισαν να υλοποιούν το μεγάλης κλίμακας έργο που εκτός από τη τσιμεντοποίηση της ακτογραμμής από το Καφέ Γυαλί έως το Νέο Λιμάνι, προέβλεπε, όπως είναι γνωστό, και τη κατάργηση των Καρνάγιων για τη δημιουργία μιας δεύτερης μεγάλης Μαρίνας.

Ούτε η Δημοτική Αρχή, ούτε η Νομαρχία νοιάστηκαν για την τύχη των αλιευτικών και τουριστικών σκαφών που ελλιμενίζονται «στα Καΐκια». Αδιαφόρησαν ακόμη και για τη τύχη των Καρναγιέρηδων που έχουν επενδύσει εκεί μιας ζωής κόπους, μόχθους και κεφάλαια. Αδιαφόρησαν για την κατάργηση της ναυπήγησης των παραδοσιακών ξύλινων σκαριών, μιας υπό εξαφάνιση αρχαίας τέχνης που χρονολογείται τουλάχιστον από τα ομηρικά χρόνια και που αποτελεί για τη Κέρκυρα ένα ακόμη μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής αξίας. Αδιαφόρησαν για τη τύχη των 1700 ξύλινων αλιευτικών και τουριστικών παραδοσιακών σκαφών που συντηρούνται και επισκευάζονται εκεί.

Και έδωσαν τη Μαρίνα στη Σπηλιά λεία στα μεγάλα εργολαβικά συμφέροντα, γεγονός που σημαίνει, ότι εκτός από το έργο, παραχώρησαν στον εργολάβο και την εκμετάλλευσή της για 33 χρόνια.

Για δε τα πλωτά parking το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας είχε εγκρίνει και τη παραχώρησή τους στον εργολάβο για 22 χρόνια.

Ανύποπτοι οι καταστηματάρχες της Σπηλιάς, αποδέκτες στοχευμένων σχετικών παραπλανητικών διαδόσεων – για «ζεστό μπόλικο χρήμα» έκαναν λόγο τοπικές εφημερίδες – δεν  αντέδρασαν βλέποντας να υποσκάπτονται κυριολεκτικά τα θεμέλια της ύπαρξής τους. Θεώρησαν ότι για μια Μαρίνα 70 – 80 θέσεων που θα μπορούσε να τους κάνει να τρώνε με χρυσά κουτάλια, ή έστω να τους βγάλει από τη κρίση και που θα μπορούσε ακόμη να θεραπεύσει «πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν», άξιζε τον κόπο να παίξουμε «κορώνα – γράμματα» ακόμη και την ένταξή μας στην Unesco.

Δεν ήξεραν ούτε θέλησαν να μάθουν τι «αφήνει» γενικά μια Μαρίνα. Δεν έκαναν το κόπο να πάνε ούτε έως το Κοντόκαλι  (με τη Μαρίνα των 1200 θέσεων) να πάρουν μια ιδέα. Να δουν τα κατεβασμένα ρολά και τα βάτα στις αυλές των άλλοτε μαγαζιών. Να διαπιστώσουν ιδίοις όμμασιν ότι από μια Μαρίνα που δεν είναι τίποτε άλλο από ένα κλειστό parking σκαφών, δεν αναμένεις  σχεδόν τίποτε. Άλλο πράμα τα ανοικτά λιμανάκια που ως εκ της δομής τους, δεν διαθέτουν μόνιμες θέσεις ελλιμενισμού και έχουν διαρκή κίνηση αφιξο-αναχωρήσεων σκαφών!

Πέραν δε όλων αυτών, κανείς δεν φαντάστηκε ότι θα αρκούσαν 70 – 80 ντόπια σκάφη από τα διακόσια και πλέον που ελλιμενίζονται στη Μαρίνα Γουβιών, για να καταλάβουν μέσα σε μια μέρα το «Καφέ Γυαλί», τινάζοντας στον αέρα όλες τις προσδοκίες.

Εκτός κι αν πιστέψουμε ότι οι κερκυραίοι  ιδιοκτήτες, κάτοικοι της πόλης, δεν θα προτιμούσαν να έχουν τα σκάφη τους μπροστά στη πόρτα τους ή ότι δεν έχουν τουλάχιστον τα ίδια δικαιώματα με τους ξένους.

Εκτός κι αν ο συνδικαλιστικός παράγοντας που βγαίνει στα κανάλια και απειλεί με εξώδικα όσους αντιτάχθηκαν στο έργο, θα έστελνε εξώδικα και σε όσους κερκυραίους σκαφάτους θα τολμούσαν να εισπλεύσουν στο Καφέ Γυαλί.

Η Κέρκυρα βγαίνει κακοποιημένη και πληγωμένη από αυτό το πρωτόγνωρο για τον τόπο μας θέατρο του παραλόγου. Αν αυτό της στοιχίσει και την αποπομπή της από την Unesco, βιασμένη και ταπεινωμένη θα βρεθεί σε πολύ χειρότερη θέση από πριν. Η ευθύνη τότε θα βαρύνει αυτούς που εξετέλεσαν, συγκάλυψαν και ανέχτηκαν το έγκλημα και όχι αυτούς που το αποκάλυψαν.

Σπύρος Σαλβάνος

Πρόεδρος Δ. Σ.

«Περιβαλλόντική Παρέμβαση η Αντινιώτη»»

1) Καινούργιο πρόβλημα στο πεζοδρόμιο της Γαρίτσας, αυτή τη φορά με την εικαστική παρέμβαση του Φοίνικα.

Σύμφωνα με την ιστορία μας υπήρξε λάβαρο των μεγάλων προσωπικοτήτων της ελληνικής επανάστασης του 1821, υποδηλώντας την ελπίδα και λαχτάρα των Ελλήνων για αναγέννηση του ελληνικού κράτους. Αν δεν σας αρέσει αυτό ο Φοίνικας μετά την νικηφόρα λήξη της Επανάστασης, υπήρξε το έμβλημα του νεοσύστατου ελληνικού κράτους και τα πρώτα νομίσματα που κόπηκαν τότε, από τον Ιωάννη Καποδίστρια, ονομάστηκαν ‘φοίνικες’ και έφεραν τον Φοίνικα στην μια τους όψη. Έτσι, συμβολίστηκε η αναγέννηση του ελληνικού έθνους μετά τα 400 χρόνια της τουρκικής κατοχής…..Στην Κέρκυρα αναρωτιέμαι ποιοι δεν θέλουν την ελπίδα και την αναγέννησή της??

«Εκ Της Τέφρας Αναγεννώμαι» με αυτή τη έφεραν τα πρώτα μετάλλια του Τάγματος του Φοίνικα της Ελλάδας (1926-1935), που απονέμεται μέχρι και σήμερα στους Έλληνες που ανυψώνουν το γόητρο της Ελλάδας σ’όλο τον κόσμο. Εμείς σε ποιον θα δώσουμε το βραβείο του Φοίνικα.?? Αν Κύριοι υπεύθυνοι δεν θέλετε εσείς το βραβείο το παίρνουμε και εμείς…αλλά στον εναρκτήριο λόγο ποιον θα ευχαριστήσουμε??

2) Τα γκραντε πηγάδια…Σάλο προκαλούν τα φυσικά πηγάδια στην Κέρκυρα τα τελευταία χρόνια. . . Επιστήμονες γεωλόγοι ανά τον κόσμο επισκέπτονται το χώρο πάνω από την ΝΑΟΚ ώστε να δουν, να ερευνήσουν αλλά και να θαυμάσουν ένα από τα πιο όμορφα φυσικά θαύματα του Νησιού. Δεν νιώθεται υπερήφανοι για την κατάντια μας??

3) Για την τρυπά του γκραντε πηγαδιού. ..Γιατί κάθε πηγάδι έχει απλά το νερό του…τι πειράζει αν στο συγκεκριμένο το νερό δεν είναι γλυκό αλλά αλμυρό??? Μη τα θέλετε όλα δικά σας πια! Αφήστε τους ψαράδες να ρίξουν τα αρμίδια τους εκεί…Που ξέρεις όλο και κάποιο σπάρο, σαργό μπορεί να πιάσουν! Μεταξύ μας κάνουν πολύ καλή ψαρόσουπα και οι γόπες καλό μπουρδέτο.

4) Πετίτ πηγάδι….απλά πάντα από κάτι μεγάλο υπάρχει και κάτι μικρό…έχει κανείς αντίρρηση??????????

5) Τα τείχη του πετιτ….αχχχχχχ αυτά τα τείχη σου …στόμα να ειχαν να πουν το πόνο τους στο πέρασμα των χρόνων…

6) Τα πράσινα πεζοδρομια….Ο Ο.Λ.ΚΕ ικανοποιήμενος απο την επισπευση και ολοκλήρωση των περσινών έργων για την αποκατάσταση ,καθαρισμό και συντήρηση σε ότι υπάρχει και κινείται πάνω στο πεζοδρόμιο , προχωρεί σε πρωτοποριακά για το νησί έργα…Ναι, ναι άπιστοι Θωμάδες , ναι σε σένα το λέω που γελάς ..Τα Νέα Πράσινα Πεζοδρόμια. Τι, μόνο οι άλλες πόλεις θα έχουν πράσινη ανάπτυξη?? Μη ξεχνάτε πόσες πρωτιές έχει η Κέρκυρα όλα αυτά τα χρόνια…Ρωτώ όμως ποια πόλη θα έχει πράσινα πεζοδρόμια?? Μόνο εμείς στο  DE LA CORFU…

Μόνος εναντίον όλων των ανοιχτομάτηδων.

Τελευταία ελπίδα του ο συνήγορος του πολίτη

Η τήρηση των στοιχειωδών κανόνων νομιμότητας στην χώρα των νεοελλήνων συνιστά μάλλον εξαίρεση. Οι κάθε λογής ανοιχτομάτηδες ακατάπαυστα αναζητούν και κατά κανόνα βρίσκουν τους τρόπους να επιβάλλουν το “δίκαιο” των συμφερόντων τους έναντι του συμβατικού κατά συνθήκην ισχύοντος δικαίου. Απέναντί τους κάποιοι (ολίγοι) που ακολουθούν την νόμιμη οδό προάσπισης του δικαίου τους, επιμένοντας να πιστεύουν ότι η δικαιοσύνη είναι τυφλή.

Ο πρωταγωνιστής της ιστορίας μας οικονομολόγος κύριος Σπύρος Σκορδίλης  είναι τυφλός. Προ δύο δεκαετιών
κληρονόμησε από την μάνα του αγροτεμάχιο 665 τ. μ. στην περιοχή Παγκρατέϊκα του Δήμου Κέρκυρας, δίχως πρόσβαση σε δρόμο, απ’ αυτά που συνηθίζεται στην καθομιλουμένη να αποκαλούνται “τυφλά”. Με την δημιουργία σχεδίου πόλεως προ τετραετίας το οικόπεδό του έγινε 528 τ.μ. και απέκτησε το δικαίωμα να “βλέπει” σε δρόμο.

Πρώτος και καλύτερος – κυριολεκτικά – ο νομοταγής Σ.Σ. έσπευσε να πληρώσει τις εισφορές του το 2006, χρονιά που το οικόπεδο ενετάχθη στο σχέδιο πόλης. Δεν είχε προβλεφτεί καν κωδικός για τα χρήματα (12000€) που έπρεπε να καταβάλει στον Δήμο Κέρκυρας, δημιουργήθηκε άρον άρον για να εισπραχτούν! Πλήρωσε κατόπιν και τα λοιπά (εισφορές προς γείτονες, προσκυρώσεις) που εκ του νόμου όφειλε, 52000€ στο σύνολο. Τελειώνοντας με τα νόμιμα “χαράτσια” ο Σ.Σ. αρχές του φετινού Καλοκαιριού, πίστεψε ότι η ώρα είχε φτάσει για να αξιοποιήσει το οικόπεδό του. Δεν πέρναγε καν απ’ το μυαλό του, αδυνατούσε να φανταστεί ότι τον “δρόμο του” θα έφραζαν οι … ανοιχτομάτηδες συμπατριώτες του.

Μπροστά, λοιπόν, απ’ το οικόπεδο, εκεί που προβλέπεται η διάνοιξη του δρόμου, αυθαίρετα εγκαταστάθηκε στέγαστρο, εντος του οποίου περήφανα ξεκουράζεται φορτηγό μεταφορών τοπικού εργολάβου. Αναυδος από την κακοήθεια ο Σ.Σ. υποχρεώθηκε –καταρχάς – σε παρακλήσεις. Δεν απέδωσαν, αντίθετα εξαγρίωσαν τον αυθαίρετο
παραβιαστή που αντεπετέθηκε με απειλές και ύβρεις. Οχι μόνος του, αλλά έχοντας στο πλευρό του συμμάχους και τις “αρμόδιες” του δήμου υπηρεσίες (σύνηθες για τους εργολάβους, δε νομίζετε;) που επί βδομάδες παραπέμπουν τον Σ.Σ. από γραφείο σε γραφείο. Ουδέν πρόβλημα, λοιπόν, για τις ίδιες “αρμόδιες” υπηρεσίες που προηγουμένως είχαν εισπράξει τα νόμιμα χαράτσια, να απαξιώσουν δια των μετέπειτα πράξεων και παραλείψεών τους το δίκαιο αυτού που τα κατέβαλε!

Οι περισσότεροι στην θέση του κυρίου Σκορδίλη θα είχαν αποκάμει και θα τα είχαν παρατήσει. Ο τυφλός συμπατριώτης μας αποδείχτηκε εξαίρεση του κανόνα , δεν το έβαλε κάτω. Εξοργισμένος αλλά και χειραφετημένος συνάμα απ’ την μακρά κοροϊδία διεκδικεί πλέον το (αυτονόητο) δίκιο του μέσω του Συνηγόρου του Πολίτη.
Και με νόημα δηλώνει ότι “η διαφθορά των ανοιχτομάτηδων σε τούτη την χώρα κυριαρχεί μόνο όσο οι άλλοι παριστάνουμε ότι δεν βλέπουμε, μόνο όσο η ανοχή μας το επιτρέπει ”. Μεγάλη κουβέντα, μένει στην περίπτωσή του (με τι πιθανότητες άραγες;) να δικαιωθεί και στην πράξη…

«ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΥΝΗΓΟΡΟ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ 10/12/09

Σπύρος Σκορδίλης
*********, **********
Τ.Κ ********
Τηλ: **********, *************
Email: *******************

Θέμα: Άρνηση και παρελκυστική τακτική από την πολεοδομία του δήμου Κερκυραίων.

Αγαπητέ συνήγορε, το 2006 οπότε και ολοκληρώθηκε η πράξη εφαρμογής στην περιοχή
Παγκρατεϊκα του δήμου Κερκυραίων, προσήλθα στον δήμο και αυτοβούλως πλήρωσα το ποσό
των 12.000 ευρώ, εισφορά μου προς αυτόν.

Κατόπιν ταχτοποίησα και τις οφειλές μου προς τρίτους, έχοντας καταβάλει συνολικά το
ποσόν των 52.000 ευρώ. Στα τέλη Οκτωβρίου προσήλθα στην ιδιοκτησία μου και
διαπίστωσα ότι δεν υπάρχει πρόσβαση σε αυτήν, παρά μόνον από αέρος.

Στις 3/11/2009 υπέβαλα στις τεχνικές υπηρεσίες του δήμου την με αριθμό πρωτόκολλου
3814 αίτηση μου ζητώντας να διανοιχτεί η πρόσβαση στην ιδιοκτησία μου. Πληροφορήθηκα
ότι το θέμα το είχε χρεωθεί ο μηχανικός κ. Γιαννούσης. Ανέμενα την πραγματογνωμοσύνη
του, όταν πληροφορήθηκα πως του αφαιρέθηκε ο φάκελος με εντολή της διευθύντριας κ.
Αρβανιτάκη και δόθηκε στην ΕΠΠΑ. Συνομίλησα με την κ. Παπαηλία η οποία μου είπε πως
«κακώς εστάλη σε αυτούς το θέμα και ότι αρμόδια είναι η τεχνική υπηρεσία του δήμου
και πως αυτό είναι παράλογο», προς τούτο μου είπε πως «θα κάνει εσωτερική
αλληλογραφία, για να φύγει από την ίδια κάθε ευθύνη».

Κατόπιν επικοινώνησα με τη κ. Αρβανιτάκη στην οποία εξιστόρησα το πρόβλημα μου,
χωρίς όμως εκείνη να αιτιολογήσει για ποιο λόγο αφαίρεσε την υπόθεση από τον κ.
Γιαννούση, παρά τις συνεχείς ερωτήσεις που τις έθετα εγώ.

Με διαβεβαίωσε πως το θέμα μου θα ταχτοποιηθεί. Όμως ο χρόνος τακτοποίησης του
εξαρτιόταν από την εργολαβία που θα γινόταν απροσδιόριστο πότε. Γι αυτό και της είπα
πως θα αναλάβω εγώ το κόστος. Η συζήτηση αυτή έγινε την Τρίτη 1/12/2009.

Στις 4/12/2009 υπέβαλα την με αριθ. πρωτόκολλου 4157 συμπληρωματική αίτηση την οποία
σας επισυνάπτω. Στις 7 και στης 8/12/2009 προσπάθησα να μιλήσω τηλεφωνικώς με την κ.
Αρβανιτάκη και παρόλο που τηλεφωνούσα σχεδόν ανά εικοσάλεπτο κάνεις δεν απαντούσε
στο τηλέφωνο, (κατοικώ στην Αθήνα). Στις 9/12/2009 τηλεφώνησα σε διπλανό γραφείο και
μίλησα με την κ. Σαλβάνου η οποία μου είπε πως η κα Αρβανιτάκη και τις δυο
προηγούμενες μέρες βρισκόταν στο γραφείο της. Της ζήτησα να της μεταφέρει ότι την
αναζητώ και σημείωσε και τα τηλέφωνα μου. Μάταια όμως περίμενα. Η κα Σαλβάνου με
διαβεβαίωσε σε επόμενο τηλεφώνημα πως της το μετέφερε.

Αγαπητέ συνήγορε, όπως είναι αντιληπτό αγνοούμαι και εμπαίζομαι από μια δημόσια
υπηρεσία. Παρακαλώ να παρέμβετε για την αποκατάσταση του δικαίου.

Με εκτίμηση,
Σπύρος Σκορδίλης»

Δημοσιεύεται κατόπιν άδειας.
Άυπνοι Κερκυραίοι Πετεγολάρουν στο Facebook.

«..βαρέθηκα τσου αιρετούς και τσου διορισμένους

που είτε έτσι είτε αλλιώς μας έχουνε χεσμένους….

…και απορώ και εξίσταμαι πώς έχουμε επιτρέψει

να μασε κουμαντάρουνε ακόμα και τη σκέψη…

μη σας φανεί παράξενο, τέλεια μην απορείτε

αν κάποια μέρα έρθετε κι εδώθε δε μας βρείτε…….

…γιατί δεν πρέπει να μιλείς όσα κι αν έχεις πάθει,

τι γένεσαι δυσάρεστος, στο μάτι τους αγκάθι…

…κάμαμε παρτσινέβελους που μόνο μέλημά τους

είναι να δικαιολογούν την ανεπάρκειά τους…

…και για τσι μαλθακίες τους πάντα ένας άλλος φταίει….

μ’ εφτά μασέλες μασουλάν ……. σ’ εμάς μένουν τα χρέη….

νταρώνονται, κορδώνονται και φούμαρα μας τάζουν….

.. και δυό γαϊδάρωνε άχυρα δεν ξέρουν να μοιράζουν…

θαρρείς και το κεφάλι τους το βάνουνε εις την πρίζα

μόνε άμα λάχει λαμογιά να πάρουν καμμιά μίζα…

φτυχεία και διπλώματα, κονκάρδες και βραβεία

βάλτε τα εκεί που ξέρετε… για μας δεν πιάνουν μία!!!

τα ΝΟΥΜΕΡΑ!.. για νούμερα και εμας μας εμπατάρουν,

και η έγνοια τους η μοναχή, όλα να μας τα πάρουν…

εκαταντήσαν τη ΖΩΗ είδος πολυτελείας…

μονάχα ΕΠΙΒΙΩΣΗ και κείνη μετά βίας…

μα αν ο μάτις θόλωσε μ’ εούτα οπού γλέπει

τόμου ρεπάρει το νιονιό, γοδέρει ότι του πρέπει…

άδεια άνευ αποδοχών δώσαμε στο τσερβέλο,

για τούτο και το σύστημα κατάντησε μπουρδέλο….

κι εμείς τσου κογιονάραμε που λέγαν οι »φευγάτοι»’:

<<αν χέσουμε εις το πέλαο, το βρίσκουμε στ’ αλάτι>>….

..σας λέει ένας ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ότι η ΕΥΦΥΪΑ,

μάγκες, δεν είναι αρκετή χώρια από τη ΣΟΦΙΑ…

σκεφτείτε, ορέ, τα τζόβενα που προσεχώς σαν δούνε

το χάλι που τσου φτιάκαμε, δικαίως θα μας φτιούνε…

τόμου και θέλουμε αλλαή που νά ‘ναι για καλού μας,

πρέπει να τραβετζάρουμε τσι τάρες του μυαλού μας….

είτε τα κομματόσκυλα, είτε οι αιρετοί,

παράταιρη τη βρίσκουνε τη λέξη ΑΡΕΤΗ!»